Ospa wietrzna

Ospa wietrzna to choroba zakaźna wywołana przez wirusa, będącego jednocześnie przyczyną półpaśca. Charakteryzuje się bardzo wysoką zaraźliwością, roznosi się drogą kropelkową. Dotyka przede wszystkim dzieci. U dorosłych przebieg choroby jest zazwyczaj cięższy, może mu towarzyszyć zapalenie płuc.

Głównym objawem choroby jest wysypka, która na ogół pojawia się w kilku rzutach i zmienia się w czasie. Początkowo ma czerwonych postać plamek, potem grudek, następnie pęcherzyków i krost. Po ich zaschnięciu tworzą się strupy. O ile proces gojenia przebiegał prawidłowo, ich odpadnięcie nie pozostawia blizn. Chory zaraża 2-3 dni przed wystąpieniem wysypki aż do momentu jej przyschnięcia. Wysypka pojawia się w największej ilości na tułowiu, w trochę mniejszej na twarzy, głowie i kończynach, rzadko na dłoniach i stopach czy błonach śluzowych jamy ustnej. Towarzyszy jej uczucie swędzenia.

Jeszcze przed pojawieniem się wykwitów chory może doświadczać:

• złego samopoczucia
• brak apetytu
• bóli głowy
• bóli mięśni
• gorączki, w dalszym etapie choroby wysokiej

Przy ospie wietrznej może dojść do zakażenia skóry, na skutek zakażenia naruszonego przez wysypkę naskórka. Opóźnia to gojenie, może pozostawić trwałe blizny. Dlatego nie należy drapać krostek Inne powikłania to zapalenia:

• ucha środkowego
• węzłów chłonnych
• mózgu

Choroba ma różny przebieg, od bardzo łagodnego do ciężkiego. Stanowi zagrożenie dla osób o mocno obniżonej odporności (zagrożenie życia) oraz dla matek w ciąży, gdyż może prowadzić do trwałych uszkodzeń płodu i wad wrodzonych.

Leczenie opiera się głównie na łagodzeniu objawów choroby i leżeniu w łóżku. W przypadku gorączki podaje się leki przeciwgorączkowe. Wysypkę smaruje się preparatami łagodzącymi swędzenie np. pudrem cynkowym. Można także stosować kąpiele odkażające w letniej wodzie z dodatkiem sody oczyszczonej, siemienia lnianego lub nadmanganianu potasu. Zaleca się częste zmiany ubrania. Przybycie choroby zapewnia trwałą odporność, jednak wirus może pozostać w organizmie w postaci utajonej i po latach ujawnić się jako półpasiec. Jeśli przebieg choroby jest ciężki, długo utrzymuje się wysoka gorączka, organizm chorego jest wyjątkowo osłabiony, wystąpi zakażenie skóry, obfita krwotoczna wysypka lub inne niepokojące objawy, konieczna jest wizyta u lekarza.

W przypadku osób o obniżonej odporności, które miały kontakt z osobą chorą podaje się surowicę, a jeśli choroba już się rozwinęła, podaje się leki antywirusowe (acyklowir). Istnieje szczepionka przeciw ospie wietrznej. W celu uniknięcia zarażenia należy unikać kontaktu z chorym.