Półpasiec

Półpasiec jest ostrą chorobą zakaźną, za którą odpowiada wirus, jednocześnie wywołujący ospę wietrzną. Na skórze, którą unerwia chorobowo zajęty nerw początkowo odczuwalny jest ból, określany jako ściągający, szarpiący, palący. Potem pojawia się zaczerwienienie i obrzęk, a na nich rozsiane grudki, po czym pęcherzyki o różnej wielkości. Po upływie około tygodnia przysychają, a po kilku kolejnych dniach tworzą się strupy. Przez cały ten czas zmianom towarzyszy ból. Dopiero po odpadnięciu strupów, ból zazwyczaj ustaje, jednak pozostają długo utrzymujące się brunatne przebarwienia.

Wykwity najczęściej lokalizują się po jednej stronie ciała:

• na twarzy
• tułowiu
• klatce piersiowej

Wiąże się to ze stanem zapalnym jednego ze zwojów międzykręgowych i związanego z nim nerwu skórnego tułowia, głowy, czasem kończyny górnej lub dolnej.

Niebezpieczny i bolesny jest półpasiec oczny i uszny, które wymagają szczególnego leczenia. Oczny objawia się na czole, skroni i powiece. Jeśli pojawi się na rogówce i spojówce powoduje ich ciężko gojące się owrzodzenie, co może skutkować uszkodzeniem rogówki, porażeniem nerwu ruchowego gałki ocznej, uszkodzeniem wzroku, a nawet ślepotą. Uszny objawia się na małżowinie usznej, w kanale słuchowym wewnętrznym lub na błonie bębenkowej mogąc powodować szumy i niedosłuch.

Oprócz zmian skórnych chory może doświadczyć:

• złego samopoczucia
• zmęczenia
• bóli głowy
• gorączki

Rzadkie powikłania to:

• nerwobóle, pogorszenie czucia
• uszkodzenia nerwów czaszkowych, porażenia twarzy
• zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych i mózgu
• zespół Guillaina-Barrego

Półpasiec może wystąpić u osób, które zetknęły się z osobą chorą na ospę wietrzną,ale głównie dotyka osoby dorosłe, które w przeszłości przeszły ospę wietrzną, a wirus został w organizmie w stanie utajenia w zwojach nerwów czuciowych. Kontakt z chorym na półpaśca może wywołać ospę wietrzną, ale nie półpaśca.

Do aktywacji wirusa mogą przyczynić się:

• osłabienie odporności
• stres
• inne infekcje
• nowotwory
• leczenie immunosupresyjne
• szczepienia

Jednokrotne zachorowanie na półpasiec zazwyczaj uodparnia na jego powroty, dlatego jeśli wystąpią, powinno wykona się badania w kierunku chorób upośledzających odporność takich jak: złośliwe chłoniaki, białaczki, niektóre nowotwory. Szczególnie u osób z mocno obniżoną odpornością półpasiec może przybrać posta krwotoczną albo ogólnego zakażenia.

U osób zdrowych, u których układ immunologiczny pracuje prawidłowo, półpasiec mija dość szybko nie pozostawiając śladów, czasem tylko przebarwienia lub blizny. W takich przypadkach stosuje się leki przeciwbólowe, witaminy z grupy B, miejscowe środki odkażające, rzadko blokady odpowiednich zwojów nerwowych. W ciężkich przypadkach konieczne może okazać się leczenie przeciwwirusowe.