Pyłkowica

Pyłkowica (pollinosis) jest chorobą genetycznie uwarunkowaną, polegająca na nieprawidłowej reakcji immunologicznej organizmu nawet na małe dawki alergenów - pyłków roślin, co w rezultacie prowadzi do nadmiernego wytwarzania przeciwciał skierowanych przeciwko tym alergenom. Najczęstszym alergenem w pyłkowicy są pyłki traw. Jest to choroba ogólnoustrojowa, występująca jedynie w okresie pylenia roślin. Objawy zazwyczaj pojawiają się co roku, w tym samym okresie, wiosenno-letnim. Z czasem ich obecność może się wydłużać i trwać przez cały rok, co jest związane z pojawianiem się uczuleń na nowe pyłki i inne alergeny. Pyłkowica ujawnia się głównie w wieku 16-24 lat, rzadko w wieku dziecięcym lub podeszłym.

Inne nazwy pyłkowicy to:

• sezonowe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa
• alergia pyłkowa
• gorączka sienna
• katar sienny
• sezonowy napadowy nieżyt nosa
• nieżyt pyłkowy
• nieżyt letni
• przeziębienie czerwcowe

Objawy występują z różnym natężeniem u różnych chorych. Mogą to być:

• świąd oczu, łzawienie, przekrwienie spojówek i obrzęk powiek
• napady kichania, obfity wodnisty katar z nosa oraz możliwe jest zatkanie jam nosowych, utrata węchu. Dodatkowo może pojawić się uczucie swędzenia nosa i podniebienia, a nawet przewodu słuchowego zewnętrznego
• zmęczenie, bóle głowy, podwyższona temperatura ciała
• w niektórych przypadkach napady dychawicy oskrzelowej lub pokrzywki
• duszności
• rzadko nudności, wymioty, bóle brzucha i biegunka
• zapalenie błony śluzowej jamy ustnej

Chorzy mogą dodatkowo cierpieć na nawracające zakażenia górnych dróg oddechowych.
Oprócz wywiadu lekarskiego, aby zdiagnozować pyłkowicę wykonuje się testy skórne.

Często chorzy nie zgłaszają się do alergologa, leczą się sami przeciwko przeziębieniu, nie rozpoznając alergii. Leczenie opiera się na eliminacji lub unikaniu alergenu. Należy unikać wychodzenia z domu w dni kiedy stężenie pyłków w powietrzu jest wysokie oraz takich miejsc jak łąki, ogród czy las - zależnie na jaki pyłek jest się uczulonym. Słoneczna, wietrzna pogoda sprzyja wyższym stężeniom pyłków. Po deszczu i wieczorem, w nocy stężenie pyłków jest niższe - wtedy można spacerować, wietrzyć mieszkanie itp. Zagrożeniem może być również miód. Objawy mogą nasilać dym papierosowy, spaliny samochodowe.

W leczeniu objawów podaje się leki znoszące objawy pyłkowicy: przeciwhistaminowe, przeciwanafilaktyczne, kortykosteroidy, obkurczające błonę śluzową nosa i spojówek. Można również zastosować immunoterapię swoistą (odczulanie).